گریزی ندارم از این حالِ زار / به صد کوچه با من گذارد قرار سهراب پرواز

عروسِ زندگی وقتی به دانش چهره آرایدبرایِ نو عروسِ خویش آرایش نمی خواهمسهراب پروازاز یک غزلبرچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, در آیینه زمان, شعر

هزار بار در آیینه دیدمت اماشکسته سنگِ دلت روحِ آینه رااگر دوباره به دل میلِ آمدن داری در این مسیر شکستم تو پابرهنه نیا سهراب پرواز

بیا تو با شبِ یلدا و تا سحر بنشینکه قاصدم خبر از صد بهار خواهد دادبه زخمه ای که زَنَد پنجه ام در آن احوالشبانه مویِ تو آوایِ تار خواهد داد دو بیت از یک غزلسهراب پرواز برچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, کتاب, درآیینه زمان + نوشته شده در جمعه یکم دی ۱۳۹۶ساعت 3:43 توسط سهراب پرواز |

سخن بگو ببینمتکه مانده ای و جایِ پایِ عابران به سینه اتبمیرمت ! ببین که گَردِ شب نشسته بر نگاهِ پاکِ توسخن بگو زِ صبحدم.تورا به اشک هایِ آسمان و منبه جانِ عاشقانه هاکه خوانده هر مسافری به گوشِ توسخن بگو،به گوشِ من ببینمتکه موچ هایِ بی قرارچگونه سر به دامنِ تو می نهندتو آخرین پناهِ هر شمسته دل،صبورِ ...

از چه دلگیری برادراز چه خواهر ؟غصه از چیست ؟ای پدرجان،کوهِ صبرمبغضِ تلخت،باورم نیست !مادرِ من،میهنِ منآسمانت از چه ابری ست ؟سهراب پروازبرچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, کتاب, سخن بگو ببینمت + نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۶ساعت 6:7&nbsp توسط سهراب پرواز |

بارِ شب را می کشم بر دوشجویمت در کوچه هایِ ساکت و خاموشبینمت چون خفته ای در انزوایی تلخگیرمت ای مانده تنهاتنگ در آغوش.تا نبینی سایه سانی را زِ فرطِ تنگدستی گوشه ای مدهوش. از سکوتِ مردگان در رختخوابی نرمتا سرودی کز لبانِ ناشناسی می شود آونگتا زند ناقوس جان را بانگِ مرگ آهنگجایِ شب آوارگان از جان سپار...

تو ای روزگاران برادر نبودیکه صادق در این ره سراسر نبودیبدین سان شکستن به یکباره چیستدلِ مرد اگر بشکند چاره چیست؟سهراب پروازبرچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, کتاب, درآیینه زمان + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آبان ۱۳۹۶ساعت 22:59&nbsp توسط سهراب پرواز |

با من کمی کنار بیایا خود کمیکنار برو.می خواهم اندکیبا سایه امخلوت کنم.سهراب پروازبرچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, با من کمی کنار بیا, سخن بگو ببینمت + نوشته شده در شنبه چهارم آذر ۱۳۹۶ساعت 17:16&nbsp توسط سهراب پرواز |

پرواز در غبارچه کس سکوت می خرد ؟کسی مگر به پیشِ تومرا زِ خویش می برد ؟کبوترِ هنر دریغدگر در این غروبِ جمعه ی سیاهکه خفته پشتِ ابر،ماهز مهر یا به اشتباهدر آسمانِ پُر ز غم؟نمی پردنمی پردببین چه زود رفته ایببین چگونه خفته ایکه زنده رودِ خشک همبه پایِ خودشبیهِ شمع می چکدز سوز می دمد به سازنوایِ گریه می ...

تا تو را جست و جو کنم در خویشاز تمامیِ خویش بگذشتمهمچو عمرم گذشته ای آسانبا چه رویی به خویش برگشتممی نشستم چو برف بر راهتاز سپیدی به شعر می ماندمآب گشتم به پایِ این مردمتا به دریایِ غصه می راندمجسمِ خود را کجا بَرَم بی روح ؟باورم کن توان

به فصلِ سرد مدیونمکه آن شالِ سپید و گرمزِ پیچِ گردنت پیچیدبه شیبِ گردنِ این عابرِ تنهایکی شد جسم و روحِ ماچه رویایی،یکی شال و دو تن گرما. سهراب پروازبرچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, کتاب, سخن بگو ببینمت + نوشته شده در سه شنبه دوم آبان ۱۳۹۶ساعت 2:52&nbsp توسط سهراب پرواز |

ساحل که مانده ای و جایِ پایِ عابران به سینه اتبمیرمت ! ببین که گَردِ شب نشسته بر نگاهِ پاکِ توسخن بگو زِ صبحدم.تورا به اشک هایِ آسمان و منبه جانِ عاشقانه هاکه خوانده هر مسافری به گوشِ توسخن بگو،به گوشِ من ببینمتکه موچ هایِ بی قرارچگونه

شب چون کبوتریاز بام می پردخوابیده ای و منخوابم نمی بردسهراب پروازبرچسبها: سهراب پرواز, شب چون کبوتری, سخن بگو ببینمت, سهراب, پرواز + نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۶ساعت 2:45&nbsp توسط سهراب پرواز |